تبليغاتX
زبان واحد - صلح جهانی

ترک تعصبات , لازمه صلح جهانی


بيان روز

ای فرزند کنیز من, از لسان رحمن سلسبیل معانی بنوش و از مشرق بیان سبحان اشراق انوار تبیان من غیر ستر و کتمان مشاهده نما. تخمهای حکمت لدنیم را در ارض طاهر قلب بیفشان و بآب یقین آبش ده تا سنبلات علم و حکمت من سرسبز از بلده طیبه انبات نماید.


دست در دست هم دهیم به مهر 

دیگه واقعا حوصله ام سر رفته بود. بین این همه کانال های جورواجور تلویزیون، هیچکدومش هم به درد نمی خوره ! کلافه شده بودم.
یه کانال می زنی، یارو داره فحش می ده و دولت های ظالم رو مواخذه می کنه. یه کانال می زنی ، چند تا خانوم بیکار نشستن دورهم دارن با هم می خندن! یه کانال می زنی آهنگ های تکراری! اون یکی کانال هم که همش پیان بازرگانی پخش می کنه! دیگه واقعا داشتم کلافه می شدم. تصمیم گرفتم تلویزیون رو خاموش کنم و برم یا یه کار دیگه انجام بدم. خواستم دکمه ی قرمز کنترل رو فشار بدم که اشتباهی به جاش  کانال عوض شد....


ادامه مطلب
نوشته شده توسط شکوفه | جمعه هفدهم اسفند 1386 | 14:14 | لینک ثابت | موضوع: مقالات |

همتی ای دوست 

 "همتی ای دوست"

 

زندگی بدرود، شادی سرفرود آر،

که در این روزهای پرتلاطم،هیچکس جز ما

به زیر آسمان این زمان چترش نمی بندد.

همه چتر بشر باز است

همه از پاکی باران گریزانند

همه آشفته حالند و پریشانند

و شعر مرگ می خوانند

                       ***

دگر در کوچه های خیس و باران دیده ی امید

که عشق و حس انسان یاری مردم همیشه بود در کوچه

نمی آید کسی دیگر، نمی ماند کسی دیگر در آن احساس

و اکنون  مردمان در خواب می میرند و

می مانند درآن حال...در بن بست...در پستی

در شگفتی یا که در مستی

سرود یاس می خوانند و در" ای کاش" می مانند.

                       ***

زندگی افسوس، امروز اندر این میدان

به جای میوه و آجیل و شیرینی

گل زهر و غذای کین و حسرت می فروشند این سبک مردان

و در اندوه و خشم خویش می مانند

در زندان و در میدان

                        ***

بیا ای دوست، آری تو

اگر یاری توانی تو

بیا دستی بده بر ما

فزون کن از توان و قدرت خود

جان جسم خسته ی این خلق یزدان را

بیا و زندگی بخشا به این خلق ستم دیده

بیا و دست همت نه، به این دیوار پاشیده

بیا و از گلستان وجود نازنینت،تو

کفی بر ما بیفشان تا

جهان پر گل شود  آری، بزن از ریشه نفرت را

ز اذهان پر از حیله، بکن بذر کدورت را

بکن از ریشه حسرت را

بیفشان بذر همت را

 

شکوفه 26 April 2007

 

نوشته شده توسط شکوفه | جمعه هفدهم اسفند 1386 | 11:26 | لینک ثابت | موضوع: گردآوری |

دعا های دسته جمعی: 

 

هَل مِن مُفرج غَير الله؟ قُل سُبحان الله هوالله كُل عبادٌ لهُ و كلٌ بامره قائمون.

آيا گره گشايی و فريادرسی جز خدا هست؟ بگو هرگز! منزه و مقدس است خدا. اوست پروردگار يكتا همه بندگان ا ويند و همه به امر او بر پا ايستاده اند. 

 

سُبُوح قُدُوس رَبُنا و ربُ الملائكته والروح.

اوست درنهايت جلال و عظمت و در نهايت تقديس و تنزيه. اوست پروردگار ما و پروردگار ملائكه و روح.

 

تباركَ الذی بيدِهِ الملك.

بلند مرتبه و ارجمند است خداوندی كه عالم ملك در يد قدرت اوست.

 

هو حَسبی وَ حَسبُ كُل شیئ و كفی بالله حسيبا.

او مرا كافی است و براي همه كافی است و كافی است گواهی خداوند برای حسابرسی ما.

 

سُبحانَكَ يا هو يا مَن هُوَ هو يا مَن ليسَ اَحَد الا هو.

پاك و منزهی تو ای خدای ناپيدا ای آنكه تنها تويی غيب پنهان ای خدايی كه در مقام پر جلال و ارجمند تو همه كس فانی است و جز تو كسی نيست.

 

تَعالی الكريم ذُوا لفضلِ ا لعظيم.

بلند مرتبه و ارجمند است خداوند كريمی كه صاحب فضلی عظيم است.

 

لك الحَمْد يا مَقصود العالم ولك الشكر يا مَحبوبَ افئدة ِ المُخلصين.

حَمد و ثناء سزاوار تو است ای مقصود عالميان و شكر و سپاس شايسته ی تو است ای محبوب قلوب مخلصان.

 

 

ای ربِّ فاجْعل رزقی جمالك و شرابی وصالك و امَلی رضائكَ و عَملی ثنائكَ و ا نيسی ذِكركَ ومعينی سُلطانك.

ای پروردگار من روزی ام را جما لت قرار ده و باده ام را ديدارت و آرزويم را خوشنوديت و پيشه ام را حمد و ثنايت و همدم و همنشينم را ياد و ذكرت و يار و ياورم را قدرت وسلطنتت مقرر دار.

  

 

      يا اللهُ  المُسْتَغاث.

    ای خداوند فريادرس.

 

اللهُ رَبُنا و ربُ ا لعرش العظيم

خداوند پروردگار ما و پروردگار عرش عظيم است.

 

قُل اللهُ يَكفی عَن كُلِ شیئ  وعلی اللهِ فَلْيتوكَلُ المُتَوَكلينْ.

بگو خداوند ما را از همه چيزكفايت می كند پس بر چنين خداوندی همه ی متوكلان بايد توكل كنند.

 

يا نورَ ا لنورْ يا نورا فَوقَ كُل. يا مُظهِرَ كُلِّ ظهور يا رحمن يا رحيم.

ای نور بخش هر نوری ای فروغ برتر از هر فروغی ای ظاهر كنندۀ

هر ظهوری ای بخشنده ای مهربان.

 

فَسُبحانَ رَبِّ الفَياض الرحيم ِ ذُوالفَضل ِ العظيم

پاك و منزه است خداوندی كه بسيار فيض بخش و مهربان و صاحب فضلی عظيم است.

 

 

اللهُمَ يا سُبوح يا قدوس يا حَنان يا مَنان فَرِّجْ لَنا بالفَضل و الاحسان اِنك رَحمنُ مَنان.

خداوندی كه لازال درنهايت تقد يس و تنزيه بوده ای،ای خداوند مهربان ای خدای منت گذار به فضل واحسانت به ما گشايش بخش. توبخشنده و منانی ای پروردگار.

 

 

تَرانی يا الهی مُتَمَسِّكا باسْمِكَ الاَقدَسِ الانْوَر ِ الاعَزِّ الاعظم ِ العَلی ِ الابهی و مُتَشَبِثا  بِذَيل تَشَبَثَ به مَنْ فی الآخِرةِ والاولی.

خدايا مرا می بينی كه به نام مقدس و نورا نی تو به نام عزيز و بزرگت به نام بلند پايه و روشنت تمسك جسته ام .می بينی ای خدا به دامانی چنگ زده ام كه تمام اهل عالم در دنيا و آخرت همگی به آن چنگ زده اند.

 

 

نوشته شده توسط شکوفه | دوشنبه سیزدهم اسفند 1386 | 23:20 | لینک ثابت | موضوع: مناجات |

مناجاتی از حضرت عبدالبها 

هوالله

ای خدای مهربان! به فریاد  بیچارگان برس. ای پاک یزدان، بر اطفال یتیم رحم فرما. ای خداوند بی نیاز، این سیل شدید را قطع کن. ای خالق جهانیان، این آتش افروخته را خاموش کن.ای دادرس، به فریاد یتیمان برس.

 ای داور حقیقی، مادران جگرخون را تسلی ده. ای رحمن رحیم، بر چشم گریان و دل سوزان پدران رحم نما.

 این طوفان را ساکت کن و این جنگ جهانگیر را به صلح و آشتی مبدل فرما.تویی بینا و شنوا.

عبدالبهاء عباس

نوشته شده توسط شکوفه | دوشنبه سیزدهم اسفند 1386 | 23:17 | لینک ثابت | موضوع: مناجات |

نمای کلی از دیانت بهائی  

بهائی بودن یعنی جمیع عالم را دوست داشتن و با کل بشر مهربان بودن، در خدمت به نوع کوشیدن، ودرسبیل صلح عمومی و ترویج اخوت حقیقی همت کردن.
عبدالبهاء عباس

دیانت بهائی جوانترین دیانت جهان است. این آئین که کمی بیشتر از 160 سال از ظهورش در ایران می‌گذرد هم اکنون با جوامعی در 236 کشور و سرزمین و با بیش از 6 میلیون نفر پیرو در برگیرندهء بیش از 2100 قوم و نژاد و قبیله و از پیشینه‌های مختلف مذهبی، دومین دین گستردهء جهان است. 
ایدۀ محوری این دیانت وحدت تمام انسانها است چیزی که بهائیان از آن با عنوان اصل وحدت عالم انسانی یاد می‌کنند و بر اساس این اعتقاد می‌کوشند تا تعصبهای نژادی، جنسی و اعتقادی را از میان بردارند. بهائیان معتقدند همه باید برای پیشبرد منافع مشترک بشریت با هم همکاری کنند.

نگاهی به برخی از باورهای این آئین :

· بهائیان به یکتاپرستی اعتقاد دارند
· دیانت بهائی ادیان گذشته را قبول دارد
· دیانت بهائی این آموزه را ترویج می‌دهد که انسانها یک خانواده‌اند و سرنوشتی مشترک دارند
· تساوی زنان و مردان
· رفع هر نوع تعصب
· رفع فقر و ثروت بیش از اندازه
· جستجوی مستقل حقیقت
· تعلیم و تربیت جهانی
· شکیبائی مذهبی
· هماهنگی علم و دین
· جهان مشترک المنافع ملتها
· زبان مشترک و کمکی جهانی

بهائیان می‌کوشند ارزشهای متعالی انسانی را ترویج دهند
· درستکاری و صداقت
· امانت
· پاکدامنی و عفت
· خدمت به دیگران
· نیت پاک
· کردار درست
· یگانگی و وحدت

منبع:  سایت نگاه تازه

نوشته شده توسط شکوفه | یکشنبه دوازدهم اسفند 1386 | 13:7 | لینک ثابت | موضوع: گردآوری |

صیام و تهذیب نفس 

  غیر از دعا و تفکر یک وسیله ی عمده ی دیگر برای انظباط روحانی یا ابزاری برای ترقی روحانی روزه بهایی از طلوع تا غروب آفتاب به مدت نوزده روز در سال ( 11 الی 29 اسفند ماه است. این یک دوران شکوفایی و تجدید حیات روحانی است.

این مدت اساسا یک دوره تفکر و دعا یک دوران شفا بخشی معنوی و تجدید قوای روحانی است که در طی آن فرد مومن باید سعی کمد زندگی درونی خود را بازسازی نماید. نظم جدید بخشد و نیروهای روحانی که در نفس و روحش نهفته است تازگی و قوه ی جدید بخشد. بنابراین از لحاظ ماهیت اهمیت و هدف آن اساسا روحانی است. (1)

تردیدی نیست که روزه یک نماد و سنبل از میل و آرزوی ما به گسستن از امور دنیاست.

زیرا ایام صیام جسمانی رمزی از صیام روحانیست یعنی کف نفس از جمیع شهوات نفسانی و تخلق باخلاق روحانی و انجذاب به نفحات رحمانی و اشتعال بنار محبت سبحانی.(2)

 

 1)Directives from the Guardian. Page: 27

2)حضرت عبدالبهاء ، منتخباتی از مکاتیب. ص67

نوشته شده توسط شکوفه | یکشنبه دوازدهم اسفند 1386 | 12:40 | لینک ثابت | موضوع: گردآوری |

ترجمه ی دعای ایام روزه داری بهائیان 

اوست گرامی و بسیار پر احسان

ای خدای مهربان و توانا بر همه ی جهان هستی! بندگان و کنیزان خود را مشاهده می کنی که در روزهای تو به دستور و اراده ی تو روزه دار شده اند و برای ذکر و ثنای تو به امید دستیابی به آنچه که در گنجهای فضل و خزاین بخششت نهفته است، در سحرگاهان برخاسته اند. ای که زمام امور موجودات در دستت است و ملکوت نالم ها و صفت ها در قبضه اختیارت! از تو درخواست می نمایم بندگانت را از باران ابر رحمت خویش در این روزهای که از آن توست محروم منمایی و ایشان را از قطرات دریای خوشنودی خود بی بهره مسازی.

بار خدایا. به تحقیق همه ی ذرات به قدرت و فرمانروایی ات و به نشانه های بزرگی و اقتدارت گواهی می دهند. پس ای پروردگار عالم و ای مالک ازلیت و فرمانروای همه ی مردمانبه بندگان خویش که به ریسمان فرمانهایت متوسل شده اند و هنگام پیدایش و ظهور احکامت از آسمان اراده ات سر فرود آورده اند، رحم بنمای.
پروردگارا میبینی که دیدگان ایشان به شوی افق عنایتت دوخته شده و قلبهایشان متوجه دریاهای لطفت گشته و  آوازهایشان به اسم بسیار درخشنده ات بلند است، رو به خاموشی گذاشته است. پس ای پروردگار! دوستانت را به خاطر رها کردن آنچه که نزد خوددشان بود به امید رسیدن به آنچه نزد تو است و به سبب آنکه از این دنیا دوری جسته اند و به افق بلند مرتبه ی تو روی نمودند، سختی ها و رنج بسیار ایشان را در رسیده است، یاری کن.

خداوندا! از تو درخواست می کنم اینان را از مراتب نفس و از هوای و هوس حفظ فرمایی و ایشان را بر هرچه در دنیا و آخرت به سود است تائید و توفیق نمایی. بارخدایا! از تو به اسم پنهانت که در گنجینه ات نهفته است و با بلنترین ندا ها همگان را در عالم آفرینش فرا می خواند و به سوی سدره المنتهی و به مقامی بسیار والا دعوت می نماید، درخواست می کنم که بر ما و بر بندگانت از ابر بخشایش خود باران فروفرستی تا ما را از یاد غیر تو مطهر نماید و به سمت ساحل دریای بخششت نزدیک نماید.

پروردگارا! پس برایمان از قلم اعلای خود بنگار آنچه را که با آن ارواحمان در جبروتت و نامهایمان در ملکوتت و اجسادمان در گنج های حفظت و اجساممان در خزاین محفوظت از خطا محفوظ بماند. تویی توانا بر آنچه بوده و خواهد بود.

پروردگارا! دست های آرزومندی را بلند شده به سوی آسمان بخشش و کرمت میبینی. آرزو دارم آن دست ها را جز با گنج های عطا و بخششت باز مگردانی.

خداوندا! از برای ما و پدران و مادرانمان کلمه ی غفران (آمرزش گناهان) را بنگار. سپس آنچه را اراده نمودیم از میانه ی دریای بخشش و موهبتت بر آورده ساز. پس ای محبوب ما! آنچه که در راهت انجام داده ایم، قبول فرما. به درستی که توی توانا و بلند مرتبه و یکتا و یگانه و بخشنده و مهربان.

نوشته شده توسط شکوفه | شنبه یازدهم اسفند 1386 | 23:22 | لینک ثابت | موضوع: مناجات |

آشنایی تقویم بهایی 

 تقویم بهایی 19 ماه دارد که هر ماه 19 روز دارد. 19 ماه 19 روزه جمعا 361 می شود.  از آنجائیکه سال 365 روز دارد، روز باقی مانده،  ایام "هاء" ( هاء .ع : در فارسی  به معنی بخشش می باشد) نامیده می شود. که البته در سالهای کبیسه یک روز به این ایام اضافه خواهد شد. به یمن " ایام مبارک هاء " بهائیان به برگزاری جشن و سرور می پردازند و با اطعام دوستان و آشنایان و همچنین کمک به فقراء و نیازمندان، شروع ماه روزه داری را جشن می گیرند. 

 

ماه های بهایی عبارت اند از:

شهر البهاء : اول فروردین: 21 مارس

شهر الجلال: 20 فروردین: 9 آوریل

شهر الجمال: 8 اردیبهشت: 28 آوریل

شهر العظمه: 27 اردیبهشت: 17 می

شهر النور:15 خرداد : 5 جون

شهر الرحمه:3 تیر: 24 جون

شهر الکلمات:22 تیر: 13 جولای

شهر الکمال:10 مرداد: اول آگوست

شهر الاسماء: 29 مرذاد: 20 آگوست

شهر العزه: 17 شهریور: 8 سپتامبر

شهر المشیه: 5 مهر: 27 سپتامبر

شهر العلم:24 مهر: 16 اکتبر

شهر القدره : 13 آبان: 4 نوامبر

شهر القول: 2 آذر: 23 نوامبر

شهر المسائل: 21 آذر: 12 دسامبر

شهر الشرف: 10 دی: 31 دسامبر

شهر السلطان: 29 دی: 19 ژانویه

شهر الملک:18 بهمن: 7 فوریه

1/2/3/4 ایام هاء

شهر العلاء (ماه صیام) 11 اسفند: 2 مارس

 

ماه صیام ماهی است که بهائیان در آن روزه می گیرند. در سالهایی که 365 روز دارد، همواره از 11 اسفند آغاز می شود تا 29 اسفند به طول می انجامد.  به طور معمول در اولین روز هر ماه یا به بیانی دیگر هر نوزده روز یکبار افرا هر جامعه ی محلی بهایی کرد هم می آیند که آنرا ضیافت 19 روزه می نامند. در چنین انجمن روحانی که توام با خواندن دعا و تلاوت آیات و در کمال روح و ریحان و دوستی و صمیمیت برگزار می شود امور روحانی و اجتماعی جامعه مورد بحث و شور قرار می گیرد.

 

در ماه صیام نیز ، علاوه بر امتناع از خوردن و آشامیدن (از طلوع آفتاب تا غروب آفتاب)، بهائیان باید به پروش هرچه بیشتر قوای روحانی شان و تهذیب نفس بپردازند.

 

در انتهای ماه صیام عیدی گرفته می شود که مصادف است با روز اول عید نوروز. و از آنجائیکه عید نوروز یکی از اعیاد اصیل ایرانی است و آفتاب دیانت بهایی هم از سرزمین ایران طلوع کرده، لذا عید نوروز و عید صیام به طور مصادف با یکدیگر و برای همه ی بهائیان محترم شمرده می شود.

به طور کلی 9 روز در سال، تعطیل مذهبی برای بهائیان محسوب می شود و در این 9 روز، کار اداری و مالی و تجاری بر ایشان حرام گردیده است. این روزها در حقیقت سالروز وقایعی مربوط به شخصیت های بارز این دیانت است و به قرار زیر می باشد:

 

این روزها عبارتند از:

ا فروردین _1 شهر البهاء _21 مارس: عید صیام و آغاز نوروز

ا اردیبهشت_13 شهر الجلال_21 آوریل: اول عید رضوان

9 اردیبهشت_2 شهر الجمال_29 آوریل: نهم عید رضوان

12 اردیبهشت_5 شهر الجمال_2 می: دوازدهم عید رضوان

2 خرداد_ 23 می : بعثت حضرت اعلی(پیامبر دیانت بابی و مبشر دیانت بهایی). تولد حضرت عبدالبهاء( فرزند حضرت بهالله پیامبر دیانت بهایی )

8 خرداد_29 می: صعود حضرت بهالله. (ساعت تلاوت زیارتنامه: 3 بامداد)

28 شعبان: شهادت حضرت اعلی (ساعت تلاوت زیارتنامه: 12 ظهر)

1 محرم: ولادت حضرت اعلی

2 محرم: ولادت حضرت بهالله

 

از سایر روزهای مخصوصی که برای بهائیان محترم شمرده می شود ( البته این روزها، تعطیل محسوب نمی شوند و کار کردن در آنها جایز است ) عبارتند از :

26 نوامبر _5آذر: یوم عهد و میثاق

28 نوامبر: صعود حضرت عبدالبها،


 

نوشته شده توسط شکوفه | شنبه یازدهم اسفند 1386 | 23:19 | لینک ثابت | موضوع: گردآوری |

عالم انسانی محتاج به نفثات روح القدس است 

عالم انسانی محتاج به نفثات روحانی است:

 

تا به حال به وضعیت کنونی جهان فکر کرده ای؟ مسلما تو نیز مانند انسانهای زیادی که بر روی این کره ی خاکی روز خود را به شب می رسانند و با مشکلات زیادی دست و پنجه نرم می کنند، تا حدی از این معضلات آگاهی داری.

 

چند روز پیش در یکی از شبکه های ماهواره، مبحثی عنوان شد که من رو به فکر وا داشت. و شاید خیلی های دیگه مثل من ، وقتی این خبر را شنیدند احساس خوبی بهشان دست داده و خوشحال شدند از اینکه به تدریج دولت ها به نتایج خوبی دست پیدا می کنند.

 


ادامه مطلب
نوشته شده توسط شکوفه | یکشنبه سی ام دی 1386 | 15:31 | لینک ثابت | موضوع: تعالیم دیانت بهائی |

وحدت لسان و خط از تعالیم دیانت بهایی 

تا حالا به خارج از کشور سفر کردی؟ یا اینکه با یه نفر که زبون تو رو نمی فهمه صحبت کردی؟ مثلا یه فرد انگلیسی. در برخورد با این افراد چه مشکلاتی داشتی؟

 

برای خیلی از افرادی که به خارج از کشور سفر می کنند، صحبت کردن با آدمای اطرافشون به زبانی غیر از زبان خودشان، مشکل بزرگیه.

 


ادامه مطلب
نوشته شده توسط شکوفه | یکشنبه سی ام دی 1386 | 7:33 | لینک ثابت | موضوع: تعالیم دیانت بهائی |

زیارت نامه ی سید الشهدا به قلم حضرت بهالله پیامبر دیانت بهایی 


هوالابهی
ای پروردگار، این بیچارگان شیفته ی روی تواند و افتاده ی کوی تو و سرمست جام هوی تو و عاشقان خوی تو. در هجرانت گریبان دریدند و در حرمان زهر فراق چشیدند. شب و روز گریان تواند و روز و شب نالان به سوی تو. غیر تو ندانند و غیر ار تو نشناسند و جز به سوی تو ننالند. تویی ملجا و پناهشان و تویی مبدء و منتهایشان. اگر برانی یا بخوانی و بپذیری و یا آبروی بندگان بریزی، بزرگوار کنی یا شرمسار فرمایی تویی مختار، تویی پروردگار، تویی آمرزگار. اگر بپسندی هر مستمند ارجمند گردد و اگر برانی هر بزرگوار خوار شود و هر گلی خار گردد و هر سروری خاک رهگذار. پس ای آمرزگار این بندگان را بنواز و کار این افتادگان را بساز. شمعی در قلوبشان روشن کن و شهاب ثاقب بر هر اهرمن نما تا نور یزدانیت بر افروزد و پرده ی ظلمات و شبهات بسوزد. تویی قادر و بینا و حیّ و توانا و داننده و شنوا. راز درون را ابراز نما و خارزار دلها را گلشن و گلزار کن. روح را فتوحی بخش و جان و وجدان را بشارت و نشئت صبوحی عنایت فرما.


ادامه مطلب
نوشته شده توسط شکوفه | جمعه بیست و هشتم دی 1386 | 23:11 | لینک ثابت | موضوع: |