زبان واحد - صلح جهانی - ترجمه ی دعای ایام روزه داری بهائیان

اوست گرامی و بسیار پر احسان

ای خدای مهربان و توانا بر همه ی جهان هستی! بندگان و کنیزان خود را مشاهده می کنی که در روزهای تو به دستور و اراده ی تو روزه دار شده اند و برای ذکر و ثنای تو به امید دستیابی به آنچه که در گنجهای فضل و خزاین بخششت نهفته است، در سحرگاهان برخاسته اند. ای که زمام امور موجودات در دستت است و ملکوت نالم ها و صفت ها در قبضه اختیارت! از تو درخواست می نمایم بندگانت را از باران ابر رحمت خویش در این روزهای که از آن توست محروم منمایی و ایشان را از قطرات دریای خوشنودی خود بی بهره مسازی.

بار خدایا. به تحقیق همه ی ذرات به قدرت و فرمانروایی ات و به نشانه های بزرگی و اقتدارت گواهی می دهند. پس ای پروردگار عالم و ای مالک ازلیت و فرمانروای همه ی مردمانبه بندگان خویش که به ریسمان فرمانهایت متوسل شده اند و هنگام پیدایش و ظهور احکامت از آسمان اراده ات سر فرود آورده اند، رحم بنمای.
پروردگارا میبینی که دیدگان ایشان به شوی افق عنایتت دوخته شده و قلبهایشان متوجه دریاهای لطفت گشته و آوازهایشان به اسم بسیار درخشنده ات بلند است، رو به خاموشی گذاشته است. پس ای پروردگار! دوستانت را به خاطر رها کردن آنچه که نزد خوددشان بود به امید رسیدن به آنچه نزد تو است و به سبب آنکه از این دنیا دوری جسته اند و به افق بلند مرتبه ی تو روی نمودند، سختی ها و رنج بسیار ایشان را در رسیده است، یاری کن.

خداوندا! از تو درخواست می کنم اینان را از مراتب نفس و از هوای و هوس حفظ فرمایی و ایشان را بر هرچه در دنیا و آخرت به سود است تائید و توفیق نمایی. بارخدایا! از تو به اسم پنهانت که در گنجینه ات نهفته است و با بلنترین ندا ها همگان را در عالم آفرینش فرا می خواند و به سوی سدره المنتهی و به مقامی بسیار والا دعوت می نماید، درخواست می کنم که بر ما و بر بندگانت از ابر بخشایش خود باران فروفرستی تا ما را از یاد غیر تو مطهر نماید و به سمت ساحل دریای بخششت نزدیک نماید.

پروردگارا! پس برایمان از قلم اعلای خود بنگار آنچه را که با آن ارواحمان در جبروتت و نامهایمان در ملکوتت و اجسادمان در گنج های حفظت و اجساممان در خزاین محفوظت از خطا محفوظ بماند. تویی توانا بر آنچه بوده و خواهد بود.

پروردگارا! دست های آرزومندی را بلند شده به سوی آسمان بخشش و کرمت میبینی. آرزو دارم آن دست ها را جز با گنج های عطا و بخششت باز مگردانی.

خداوندا! از برای ما و پدران و مادرانمان کلمه ی غفران (آمرزش گناهان) را بنگار. سپس آنچه را اراده نمودیم از میانه ی دریای بخشش و موهبتت بر آورده ساز. پس ای محبوب ما! آنچه که در راهت انجام داده ایم، قبول فرما. به درستی که توی توانا و بلند مرتبه و یکتا و یگانه و بخشنده و مهربان.